Nie jestem wystarczająco fajna

Nie jestem zbyt często zapraszana na imprezy, nie jestem duszą towarzystwa i nie siedzę na aksamitnym tronem otoczona wianuszkiem upojonych alkoholem koleżanek. Nie jestem królową parkietu, ruszam się bardziej jak kaczka niż uczestnik "Tańca z gwiazdami". Nie mam szerokiego kręgu znajomych, mój telefon przeważnie milczy.

Nie jestem dziewczyną z instagrama. Nie jestem modelką, fitnessiarą, dresiarą i inną -arą, nawet papugą. Jem makaron z kurczakiem a nie grillowanego morszczuka argentyńskiego z pistacjowo-pomarańczowym chimichurri z kaparami i grillowanymi warzywami oraz prawdziwkami. Nawet nie wiem co to chimichurri.

Moja owsianka nie nadaje się na instagrama, maliny są za drogie, zamiast jagód Goji dodaję żurawine. Nie dostaję trzycyfrowych polubień a moje zdjęcia nie pretendują do World Press Foto. Nie mam iPhona, iPada, torebki Korsa ani bucików Miu Miu. 

Nie mieszę się w 34, 36 a nawet w 38. Nie wyglądam jakbym zeszła z wybiegu ani nawet wystawy H&M. Nie noszę seksownej bielizny, Triumph nie produkuje na mnie biustonoszy, nie zaczynam każdego dnia od 10 km biegu o 6:00. Po przebiegnięciu kilku km moje płuca błagają o litość.

Nie studiuję prawa ani medycyny, nie mam żadnych nietypowych pasji, nie jestem w niczym uzdolniona.

Nie śpiewam, nie tańczę, nie zrobię salta i nie namaluję obrazu.
Nie jestem wystarczająco fajna...

...o ile dalej będę się porównywać. A trzeba przecież pamiętaj o jednej rzeczy: ZAWSZE będzie ktoś ładniejszy, mądrzejszy i zdolniejszy niż ja.

Dążenie do ideału nie ma sensu, bo on nie istnieje. A to co pozornie wydaje się idealne po głębszej analizie pokazuje swoje bruzdy, wady i niedociągnięcia.

Nie trzeba być najlepszym. Wystarczy być najlepszą wersją...siebie.